تا تو بدانی که ز دشمن ضرر

داد ترا چشمه حیوان به دست

بوسه آن رخت کشیدت به خاک

زخم منت باز رهاند از هلاک

به که رسد دوستی از اهل شر

ای علم کبر برافراخته

تاج تواضع ز سر انداخته