زخم منت باز رهاند از هلاک

تیغ من از خون تو چون رنگ بست

داد ترا چشمه حیوان به دست

بوسه آن رخت کشیدت به خاک

تا تو بدانی که ز دشمن ضرر

به که رسد دوستی از اهل شر

ای علم کبر برافراخته