مصرع نخست · شماره 37تیغ من از خون تو چون رنگ بستشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.34شرح دهم یک دو سخن گوش باش#35مار ز یاری چو کفت بوسه داد#36داد دمش خرمن عمرت به باد#37تیغ من از خون تو چون رنگ بستانتخابشده38داد ترا چشمه حیوان به دست#39بوسه آن رخت کشیدت به خاک#40زخم منت باز رهاند از هلاک#دربارهٔ این سطرسطر شماره 37 از «حکایت» است.سطر پیشینداد دمش خرمن عمرت به باد→سطر بعدیداد ترا چشمه حیوان به دست←