کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 36

داد دمش خرمن عمرت به باد

شاعروحشی

اثرحکایت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

33
گفت خردپیشه که خاموش باش
#
34
شرح دهم یک دو سخن گوش باش
#
35
مار ز یاری چو کفت بوسه داد
#
36
داد دمش خرمن عمرت به باد
انتخاب‌شده
37
تیغ من از خون تو چون رنگ بست
#
38
داد ترا چشمه حیوان به دست
#
39
بوسه آن رخت کشیدت به خاک
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 36 از «حکایت» است.