مصرع دوم · شماره 116سوخت دلش چون دل پروانه سوختشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.113مار که او بر سر آزار رفت#114زندگیش بر سر این کار رفت#115شمع که آتش ز درون برفروخت#116سوخت دلش چون دل پروانه سوختانتخابشده117کس چه کند دشمنی زشتخو#118دشمن او بس عمل زشت او#119مار که آزار کسان کار اوست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 116 از «حکایت» است.سطر پیشینشمع که آتش ز درون برفروخت→سطر بعدیکس چه کند دشمنی زشتخو←