مصرع نخست · شماره 117کس چه کند دشمنی زشتخوشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.114زندگیش بر سر این کار رفت#115شمع که آتش ز درون برفروخت#116سوخت دلش چون دل پروانه سوخت#117کس چه کند دشمنی زشتخوانتخابشده118دشمن او بس عمل زشت او#119مار که آزار کسان کار اوست#120هر که بود بر سر آزار اوست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 117 از «حکایت» است.سطر پیشینسوخت دلش چون دل پروانه سوخت→سطر بعدیدشمن او بس عمل زشت او←