مصرع دوم · شماره 120هر که بود بر سر آزار اوستشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.117کس چه کند دشمنی زشتخو#118دشمن او بس عمل زشت او#119مار که آزار کسان کار اوست#120هر که بود بر سر آزار اوستانتخابشده121آنکه گذر بر سر نیکی فکند#122کی رسد از اهل گزندش گزند#123زر که به مردم همه راحت دهد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 120 از «حکایت» است.سطر پیشینمار که آزار کسان کار اوست→سطر بعدیآنکه گذر بر سر نیکی فکند←