مصرع نخست · شماره 121آنکه گذر بر سر نیکی فکندشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.118دشمن او بس عمل زشت او#119مار که آزار کسان کار اوست#120هر که بود بر سر آزار اوست#121آنکه گذر بر سر نیکی فکندانتخابشده122کی رسد از اهل گزندش گزند#123زر که به مردم همه راحت دهد#124ز آتش سوزنده سلامت جهد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 121 از «حکایت» است.سطر پیشینهر که بود بر سر آزار اوست→سطر بعدیکی رسد از اهل گزندش گزند←