مصرع دوم · شماره 122کی رسد از اهل گزندش گزندشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.119مار که آزار کسان کار اوست#120هر که بود بر سر آزار اوست#121آنکه گذر بر سر نیکی فکند#122کی رسد از اهل گزندش گزندانتخابشده123زر که به مردم همه راحت دهد#124ز آتش سوزنده سلامت جهد#125خار کز و شد همه را پا فکار#دربارهٔ این سطرسطر شماره 122 از «حکایت» است.سطر پیشینآنکه گذر بر سر نیکی فکند→سطر بعدیزر که به مردم همه راحت دهد←