مصرع نخست · شماره 125خار کز و شد همه را پا فکارشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.122کی رسد از اهل گزندش گزند#123زر که به مردم همه راحت دهد#124ز آتش سوزنده سلامت جهد#125خار کز و شد همه را پا فکارانتخابشده126سوخت چو افکند بر آتش گذار#127شیوه آزار مکن اختیار#128ور نه ز بیخت بکند روزگار#دربارهٔ این سطرسطر شماره 125 از «حکایت» است.سطر پیشینز آتش سوزنده سلامت جهد→سطر بعدیسوخت چو افکند بر آتش گذار←