سوخت چو افکند بر آتش گذار

زر که به مردم همه راحت دهد

ز آتش سوزنده سلامت جهد

خار کز و شد همه را پا فکار

شیوه آزار مکن اختیار

ور نه ز بیخت بکند روزگار

خار پر آزار که نشتر زند