مصرع نخست · شماره 129خار پر آزار که نشتر زندشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.126سوخت چو افکند بر آتش گذار#127شیوه آزار مکن اختیار#128ور نه ز بیخت بکند روزگار#129خار پر آزار که نشتر زندانتخابشده130خارکن از بیخ و بنش بر کند#131نور فشان گر چه بسوزی به داغ#132کسب کن این قاعده را از چراغ#دربارهٔ این سطرسطر شماره 129 از «حکایت» است.سطر پیشینور نه ز بیخت بکند روزگار→سطر بعدیخارکن از بیخ و بنش بر کند←