مصرع نخست · شماره 131نور فشان گر چه بسوزی به داغشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.128ور نه ز بیخت بکند روزگار#129خار پر آزار که نشتر زند#130خارکن از بیخ و بنش بر کند#131نور فشان گر چه بسوزی به داغانتخابشده132کسب کن این قاعده را از چراغ#133باید اگر سوخت ، بساز و بسوز#134خانه تاریک کسی بر فروز#دربارهٔ این سطرسطر شماره 131 از «حکایت» است.سطر پیشینخارکن از بیخ و بنش بر کند→سطر بعدیکسب کن این قاعده را از چراغ←