مصرع دوم · شماره 130خارکن از بیخ و بنش بر کندشاعروحشیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.127شیوه آزار مکن اختیار#128ور نه ز بیخت بکند روزگار#129خار پر آزار که نشتر زند#130خارکن از بیخ و بنش بر کندانتخابشده131نور فشان گر چه بسوزی به داغ#132کسب کن این قاعده را از چراغ#133باید اگر سوخت ، بساز و بسوز#دربارهٔ این سطرسطر شماره 130 از «حکایت» است.سطر پیشینخار پر آزار که نشتر زند→سطر بعدینور فشان گر چه بسوزی به داغ←