مصرع دوم · شماره 46به عزم دانه چیدن شد روانهشاعروحشیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.43به گلزار بهشتش ره نمودی#44در آن باغ بر رویش گشودی#45چو حورش برد از جا میل دانه#46به عزم دانه چیدن شد روانهانتخابشده47ز بهر خوشه کردن ساخت چون داس#48به رخش راندنش بستند قسطاس#49بسان خوشه کاه افشاند بر سر#دربارهٔ این سطرسطر شماره 46 از «سر آغاز» است.سطر پیشینچو حورش برد از جا میل دانه→سطر بعدیز بهر خوشه کردن ساخت چون داس←