مصرع دوم · شماره 48به رخش راندنش بستند قسطاسشاعروحشیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.45چو حورش برد از جا میل دانه#46به عزم دانه چیدن شد روانه#47ز بهر خوشه کردن ساخت چون داس#48به رخش راندنش بستند قسطاسانتخابشده49بسان خوشه کاه افشاند بر سر#50ز بی برگی لباس برگ در بر#51حدیث نا امیدی بر زبان راند#دربارهٔ این سطرسطر شماره 48 از «سر آغاز» است.سطر پیشینز بهر خوشه کردن ساخت چون داس→سطر بعدیبسان خوشه کاه افشاند بر سر←