مصرع نخست · شماره 49بسان خوشه کاه افشاند بر سرشاعروحشیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.46به عزم دانه چیدن شد روانه#47ز بهر خوشه کردن ساخت چون داس#48به رخش راندنش بستند قسطاس#49بسان خوشه کاه افشاند بر سرانتخابشده50ز بی برگی لباس برگ در بر#51حدیث نا امیدی بر زبان راند#52قدم از روضه رضوان برون ماند#دربارهٔ این سطرسطر شماره 49 از «سر آغاز» است.سطر پیشینبه رخش راندنش بستند قسطاس→سطر بعدیز بی برگی لباس برگ در بر←