مصرع نخست · شماره 51حدیث نا امیدی بر زبان راندشاعروحشیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.48به رخش راندنش بستند قسطاس#49بسان خوشه کاه افشاند بر سر#50ز بی برگی لباس برگ در بر#51حدیث نا امیدی بر زبان راندانتخابشده52قدم از روضه رضوان برون ماند#53نوای ناله بر گردون رسانید#54به عزم توبه اشک خون فشانید#دربارهٔ این سطرسطر شماره 51 از «سر آغاز» است.سطر پیشینز بی برگی لباس برگ در بر→سطر بعدیقدم از روضه رضوان برون ماند←