نپنداری کز آن یار است غافل

برین می داشت خود را تا زید شاد

ولی هم در زمان می رفتش از یاد

ترا از یار اگر باریست بر دل

به استادی نهان می دارد آن بار

وگرنه هست از بارت خبردار

محبت هرگز از یکسر نباشد