به عزم شهر راند از جای خود رخش

عروس نظم را جویای این بکر

چنین شد خواستگار از حجله فکر

که چون خسرو از آن دشت فرحبخش

شبی دستور را سوی حرم خواند

به آن جایی که دستور است بنشاند

پس آنگه گفت او را کای خردکیش