کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 4

نهادش پلکها بر هم چو بادام

شاعروحشی

اثرحکایت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

1
زلیخا را چو پیری ناتوان کرد
#
2
گلش را دست فرسود خزان کرد
#
3
ز چشمش روشنایی برد ایام
#
4
نهادش پلکها بر هم چو بادام
انتخاب‌شده
5
کمان بشکستش ابروی کماندار
#
6
خدنگ انداز غمزه رفتش از کار
#
7
لبش را خشک شد سرچشمه نوش
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 4 از «حکایت» است.