که پروازش بود در دست صیاد

برآورد از شکاف سینه خویش

صفیری پرخراش از سینه ریش

که مرغی را چه ذوق از سرو شمشاد

قفس باشد ارم بر نغمه سازی

که بیند در کمین تاراج بازی

شما کزادگان شاخسارید