قفس باشد ارم بر نغمه سازی

صفیری پرخراش از سینه ریش

که مرغی را چه ذوق از سرو شمشاد

که پروازش بود در دست صیاد

که بیند در کمین تاراج بازی

شما کزادگان شاخسارید

نشاط سرو و گل فرصت شمارید