گرت گمان است کاین سرای قرار است

میوه او را نه هیچ بوی و نه رنگ است

جامه او را نه هیچ پود و نه تار است

روی امیدت به زیر گرد نمیدی است

روی نیارم سوی جهان که بیارم

کاین به سوی من بتر ز گرسنه مار است

هر که بدانست خوی او ز حکیمان