پرهیز که زو پیری غل است و مر او را

گه منظر و کاخ ملکی را کند اطلال

احوال دگر گردد ازو بر من و بر تو

هموار و، نخواهد شدن او را دگر احوال

نه گردن و دست است و نه قید است و نه اغلال

ماننده ماری است که نیمیش سپید است

از سوی سرو، زشت و سیاه است به دنبال