گر تو را از دین مشغول کند دندان

گر تو را همت بر خواب و خور افتاده است

گرت گویم که ستوری نبود بهتان

سوی هشیار و خردمند ستوری تو

ای به نان کرده بدل عمر گرامی را

من ندیدم چو تو بی حاصل بازرگان

طمعت گرد جهان خیره همی تازد