من ندیدم چو تو بی حاصل بازرگان

سوی هشیار و خردمند ستوری تو

گر تو را از دین مشغول کند دندان

ای به نان کرده بدل عمر گرامی را

طمعت گرد جهان خیره همی تازد

گوی گشته ستی، ای پیر، و طمع چوگان

مرد غواص به دریای بزرگ اندر