کمر بدادی و زنار بستدی به گزاف

مگر که همچو تو ناکس خری و بی نظری

مرا طریق سوی اهل خانه دین است

تو را طریق سوی آن غریب ره گذری

کسی نداده به زنار جز که تو کمری

ظفر چه جوئی بر شیعت کسی که خدای

نداد مر دین را جز به تیغ او ظفری؟