همی نثار کند ابر شامگاهی در

چو کارنامه مانی در آبگون قرطاس

فرو کشید گل سرخ روی بند از روی

برآورید گل مشکبوی سر ز تراس

همی عبیر کند باد بامدادی آس

درست گویی نخاس گشت باد صبا

درخت گل به مثل چون کنیزک نخاس