برآورید گل مشکبوی سر ز تراس

نگاه کن که به نوروز چون شده ست جهان

چو کارنامه مانی در آبگون قرطاس

فرو کشید گل سرخ روی بند از روی

همی نثار کند ابر شامگاهی در

همی عبیر کند باد بامدادی آس

درست گویی نخاس گشت باد صبا