چاره ما بامداد رطل دمادم بود

باده فراز آورید چاره بیچارگان

قوموا شرب الصبوح، یا ایها النائمین

می زدگانیم ما، در دل ما غم بود

راحت کژدم زده، کشته کژدم بود

می زده را هم به می دارو و مرهم بود

هر که صبوحی کند با دل خرم بود