بتی که خانه بدو چون بهار بود و نبود

نه بیم آنکه به آخر تباه گردد کار

میی بدست من اندر، چو مشکبوی گلاب

بتی به پیش من اندر، چو تازه روی بهار

شگفت، ازیرا کز بت کنند خانه بهار

به جعدش اندر سیصد هزار پیچ و گره

به جای هر گره او شکنج و حلقه هزار