از کوی امید در نمی آید

وصل تو به وهم در نمی آید

وصف تو به گفت برنمی آید

شد عمر و عماری وصال تو

وصل تو به وعده گفت می آیم

آمد اجل، او مگر نمی آید

زان می که تو را نصیب خصمان است