زان می که تو را نصیب خصمان است

از کوی امید در نمی آید

وصل تو به وعده گفت می آیم

آمد اجل، او مگر نمی آید

یک جرعه مرا به سر نمی آید

افسون مسیح بر تو می خوانم

افسوس که کارگر نمی آید