وصل تو به وعده گفت می آیم

وصف تو به گفت برنمی آید

شد عمر و عماری وصال تو

از کوی امید در نمی آید

آمد اجل، او مگر نمی آید

زان می که تو را نصیب خصمان است

یک جرعه مرا به سر نمی آید