آمد اجل، او مگر نمی آید

شد عمر و عماری وصال تو

از کوی امید در نمی آید

وصل تو به وعده گفت می آیم

زان می که تو را نصیب خصمان است

یک جرعه مرا به سر نمی آید

افسون مسیح بر تو می خوانم