مرا دردی است اندر دل که مرهم بر نمی تابد

تو را نازی است اندر سر که عالم بر نمی تابد

سگ کوی تو را هر روز صد جان تحفه می سازم

که دندان مزد چون اوئی ازین کم برنمی تابد

مرا کی روی آن باشد که در کوی تو ره یابم