پیش جانان شاید ار جان درکشم هر صبح دم

عشق مهمان دل است و جان و دل مهمان او

من دل و جان پیش مهمان درکشم هر صبح دم

ناگزیر جان بود جانان و از جان ناگزیر

هم مژه مسمار سازم هم بهای نعل را

دیده پیش اسب جانان درکشم هر صبح دم

بس که می جویم سواری بر سر میدان عقل