من بسته دام تو، سرمست مدام تو

چیزی که تو را باید بر خلق حرام است آن

گفتم که به صبر از تو هم پخته شود کارم

امروز یقینم شد کاندیشه خام است آن

آوخ که چه دام است این یارب چه مدام است آن

شب های فراقت را صبحی که پدید آید

با بیم رقیبانت هم اول شام است آن