با بیم رقیبانت هم اول شام است آن

من بسته دام تو، سرمست مدام تو

آوخ که چه دام است این یارب چه مدام است آن

شب های فراقت را صبحی که پدید آید

یک جام نخست تو بربود مرا از من

از جام دوم کم کن نیمی که تمام است آن

بی لام سر زلفت نون است قد چاکر