آوخ که چه دام است این یارب چه مدام است آن

گفتم که به صبر از تو هم پخته شود کارم

امروز یقینم شد کاندیشه خام است آن

من بسته دام تو، سرمست مدام تو

شب های فراقت را صبحی که پدید آید

با بیم رقیبانت هم اول شام است آن

یک جام نخست تو بربود مرا از من