رخ و سرشک من نگر که کرده ای چو سیم و زر

پناه می برم کنون به لعل جان فزای تو

مرا ز دل خبر رسد، ز راحتم اثر رسد

سحرگهی که در رسد نسیم دل گشای تو

تبارک الله ای پسر قوی است کیمیای تو

نه افضلم تو خوانده ای، به بزم خود نشانده ای

کنون ز پیش رانده ای، تو دانی و خدای تو