کان لب نهان کشی است چو گردون به دوستی

تو دشمنی نه دوست که بر جان من کنند

ترکان غمزه تو شبیخون به دوستی

سرهای گردنان به شکر می برد لبت

خاقانی از تو چشم چه دارد به دشمنی

چون می کنی جفای دگرگون به دوستی