از عافیت مپرس که کس را نداده اند

از مال لام بفکن و باقی شناس ما

خر طبع را چه مال دهی و چه معرفت

بی دیده را چه میل کشی و چه توتیا

در عاریت سرای جهان عافیت عطا

خود مادر قضا ز وفا حامله نشد

ور شد به قهرش از شکم افکند هم قضا