سازد از آن برگ تلخ مایه شیرین لعاب

پیش چنین مجلسی مرغان جمع آمدند

شب شده بر شکل موی مه چو کمانچه رباب

فاخته گفت از نخست مدح شکوفه که نحل

بلبل گفتا که گل به ز شکوفه است از آنک

شاخ جنیبت کش است گل شه والاجناب

قمری گفتا ز گل مملکت سرو به