خود را نواله دم این اژدها نکرد

وقتی شنیده ام که وفا کرد روزگار

دیدم به چشم خویش که در عهد ما نکرد

دهر اژدهای مردم خوار است و فرخ آنک

بس کس که اوفتاد در این غرقه گاه غم

چشم خلاص داشت سفینه ش وفا نکرد

آن مهره دیده ای تو که در ششدر اوفتاد