آبستنانه عده توبه مدار بیش

تا رنگ صبح ناخن ما را برافکند

جام و می چو صبح و شفق ده که عکس آن

گل گونه صبح را شفق آسا برافکند

کسیب توبه قفل به دل ها برافکند

آن عده دار بکر طلب کن که روح را

آبستنی به مریم عذرا برافکند