بارانی ز آفتاب کنم نز گلیم مصر

تا خوانم آفتاب جنیبت بر سخاش

سجاده از سهیل کنم نز ادیم شام

تا می برم سجود سپاس از در سخاش

کز میغ تر هواست همه کشور سخاش

دل کو محفه دار امید است نزد اوست

تا چون کشد محفه ناز استر سخاش