کز میغ تر هواست همه کشور سخاش

سجاده از سهیل کنم نز ادیم شام

تا می برم سجود سپاس از در سخاش

بارانی ز آفتاب کنم نز گلیم مصر

دل کو محفه دار امید است نزد اوست

تا چون کشد محفه ناز استر سخاش

پای دلم برون نشد از خط مهر او