گر داشت یک مهم به عزیزی چو روز عید

تا چون کشد محفه ناز استر سخاش

پای دلم برون نشد از خط مهر او

نی مهره امید من از ششدر سخاش

شد چون هلال شهره ز من پیکر سخاش

گر کعب مامه آب نخورد و به تشنه داد

مشهورتر ز دجله شد آبشخور سخاش